شاه به آن دو اشاره كرد كه از مجلس بيرون روند سپس رو به اطرافيان خود كرد و به خنده گفت : « سن سفير اسپانى به جايى رسيده است كه ديگر از مصاحبت زنان و اين‌گونه تفريحات لذت نمىبرد . » گويندهء نامعلوم تاريخ منظوم شاه عباس نيز عيد آب‌پاشان را در اين شعرها وصف كرده است : چو هر سال روز نخستين مهر * برافروزد از برج خرچنگ چهر بود آبپاشان به رسم عجم * كه كسرى شگون كرده بوده است و جم شهش نيز نيكو شمردى به فال * به امرش شدى جشن آن روز سال در آن روز در چارباغ ازدحام * نمودند بيش از شمر خاص و عام ز بس ريختند آب بر يكدگر * جهان گشت تا ماهى و ماه‌تر 3 . پل شاهى اصفهان ( پل خواجو ) - اين پل كه در سر راه قديم اصفهان به شيراز ساخته شده ، به نام پل حسن‌آباد و پل بابا ركن الدين نيز خوانده شده است ( بابا ركن الدين از عرفاى معروف اصفهان است كه در سال 769 هجرى وفات كرده و در قبرستان تخت فولاد اصفهان مدفون شده است ) . احتمال داده‌اند كه شالودهء آن در زمان حسن بيك تركمان يا حسن پاشا نامى از امراى تيمورى گذاشته شده باشد . پل خواجو در سال 1060 هجرى بنا شده ، طول آن 133 متر و عرض آن 12 متر است و به منزلهء سد و بند نيز مىباشد و با بستن دهانه‌هاى آن در ضلع غربى پل درياچه‌اى نيز به وجود مىآمده است و به همين جهت دربارهء بناى آن گفته‌اند : داراى جهان پناه عباس * درياچه و سد و پل بنا كرد